(306) సంస్కృత సూక్తి భారతి

 
 
అకాలమృత్యు హరణం దేవతాపాదోదకమ్ పావనం శుభమ్.
అకృత్యం నైవ కర్తవ్యమ్..
అజవత్ చర్వణం కుర్యాత్
అతి సర్వత్ర వర్జయేత్
అతిథి దేవో భవ!
అతిస్నేహా దనాదరః !
అథమా ధన మిచ్ఛన్తి , మానో హి మహతాం ధనమ్
అథమా సేవకా వృత్తిః
అధికస్యాధికం ఫలమ్
అనాథో దేవ రక్షితః
అన్నదాత స్సుఖీభవ !
అన్నానురూపా స్తనురూప బుద్ధయః         ( న్యాయం )
అన్నమూలం బలం పుంసాం , బలమూలం హి జీవనమ్
అన్నస్య క్షుధితం పాత్రమ్
అనభ్యాసే విషం శాస్త్రం, అజీర్ణే భోజనం విషమ్
అన్యథా శరణం నాస్తి, త్వమేవ శరణం మమ
అపృష్టో2పి శుభం బ్రూయాత్
అభివాదన శీలస్య  నిత్యం వృద్ధోపసేవినః | 
       చత్వారి తస్య వర్ధన్తి ఆయుః కీర్తి ర్ధనం ప్రజాః ||
అయోగ్యో పురుషో నాస్తి !
అర్థేన సర్వే వశాః
అర్థ్యస్య పురుషో దాసో, దాస స్త్వర్థో న కస్యచిత్.
అరసిక జన సంభాషణతః, రసిక జనేన వరం వాక్కలహః
అల్పారంభః క్షేమకరః
అల్పవిద్యా మహాగర్వః
అవిధినా కృతం అకృతమ్                    ( న్యాయం )
అసంతుష్టో ద్విజో నష్టః, సంతుష్ట ఇవ పార్థివః
అహింసా పరమో ధర్మః
ఆచారః ప్రథమో ధర్మః
ఆత్మలాభే యదిచ్ఛా చేత్ ధర్మే ప్రియమనా భవ !
ఆత్మవత్ సర్వభూతాని !
ఆతురే నియమో నాస్తి!
ఆనన్దో బ్రహ్మ !
ఆయు రన్నం ప్రయచ్ఛతి.
ఆరంభశూరత్వం హాస్యాస్పదమ్ !
ఆలస్యా దమృతం విషమ్
ఆహారే వ్యవహారే చ, త్యక్త లజ్జ స్సుఖీ భవేత్
ఉత్తమే చ క్షణం కోపః
ఉత్తమం స్వార్జితం విత్తమ్
కౌపీన సంరక్షణార్థ మయం పటాటోపః
కామాతురాణాం న భయం న లజ్జా !
క్షణ త్యాగే కుతో విద్యా ?
క్షుధాతురాణాం న రుచి ర్న పక్వమ్ !
కుతో విద్యార్థినః సుఖమ్
కుతః కుశల మస్మాకం, ఆయు ర్యాతి దినే దినే   ( న్యాయం )
కుపుత్రో జాయేత క్వచిదపి  కుమాతా న భవతి “( ఆది శంకరాచార్యులు)
కృష్ణం వన్దే జగద్గురుమ్
కృషితో నాస్తి దుర్భిక్షమ్
జగతః పితరౌ వన్దే పార్వతీపరమేశ్వరౌ
జననీ జన్మభూమిశ్చ స్వర్గాదపి గరీయసీ !
తేజసాం హి న వయః సమీక్ష్యతే !
 
తస్మాత్ పుత్రం చ శిష్యం చ తాడయే న్న తు లాలయేత్ ||
దీపం జ్యోతిః పరంబ్రహ్మ
దైవం మానుష రూపేణ !
దైవాధీనం జగ త్సర్వం, మన్త్రాధీనం తు దైవతమ్ | 
          తన్మన్త్రం వైదికాధీనం,  వైదికో మమ దేవతా !
దైవాధీనం జగత్సర్వమ్
దైవారాధనం సర్వసంకట హరణమ్
దేశ రక్షా సమం వ్రతం  దృష్టో నైవ చ నైవ చ !
దుర్బలస్య బలం రాజా .
ధర్మ ఏవ హితః పథ్యః దీర్ఘకాల ఫలప్రదః
ధర్మో రక్షతి రక్షితః
ధర్మాచరణం సర్వార్థసాధనమ్
ధర్మసార మిదం జగత్
న కూప ఖననం యుక్తం ప్రదీప్తే వహ్నినా గృహే
న తితిక్షా సమ మస్తి సాధనమ్
న ధర్మవృద్ధేషు వయః సమీక్ష్యతే
న బ్రూయాత్ సత్య మప్రియమ్
నన్దామ శరదః శతమ్
నానృషిః కురుతే కావ్యమ్
నాస్త్యకృతః కృతేన                           ( న్యాయం )
పరోపకారః పుణ్యాయ, పాపాయ పరపీడనమ్
పరోపకారాయ సతాం విభూతయః
పరోపకారార్థ మిదం శరీరమ్
ప్రమాదో ధీమతా మపి.
ప్రియం చ నానృతం బ్రూయాత్
బాలాదపి సుభాషితమ్
మాతృదేవో భవ ! పితృదేవో భవ ! ఆచార్యదేవో భవ ! అతిథిదేవో భవ !
మన స్యేకం వచ స్యేకం కర్మ ణ్యేకం మహాత్మనామ్|
మన స్యన్యత్ వచ స్యన్యత్ కర్మ ణ్యన్యత్ దురాత్మనామ్ ||
మహాజనో యేన గతః స పన్థాః !
యోగః కర్మసు కౌశలమ్.
యతో ధర్మ స్తతో జయః
యత్ర నార్యస్తు పూజ్యన్తే, రమన్తే తత్ర దేవతాః
యథా రాజా తథా ప్రజా !
యద్దృశ్యం తన్నశ్యమ్.                            ( న్యాయం )                      
యద్భావం తద్భవతి !                            ( న్యాయం )      
యస్మాత్ పరహితం చైవ,  ధర్మో2ధికతమో మతః
రక్ష రక్ష జనార్దన !
రాజ్యాంతే నరకం ధ్రువమ్
రామో విగ్రహవాన్ ధర్మః
లాలనాత్ బహవో దొషాః తాడనాత్ బహవో గుణాః |
వాగ్భూషణం భూషణమ్
వచనే కా దరిద్రతా ?
విద్యా దదాతి వినయమ్
విద్యా విహీనః పశుః
విద్యాతురాణాం న సుఖం న నిద్రా !
విద్యాధనం సమం  నాస్తి.                      ( న్యాయం )      
విద్వాన్ సర్వత్ర పూజ్యతే .
వన్దే మాతరమ్!
శ్రీకృష్ణః శరణం మమ
శ్రీనివాసో2భి రక్షతు !
శీలం పరం భూషణమ్
శుకవత్ భాషణం కుర్యాత్
సంఘే శక్తిః కలౌ యుగే .
సత్య మేవ జయతే నానృతమ్
సత్యం బ్రూయాత్ ధర్మం బ్రూయాత్
సత్యం బ్రూయాత్ ప్రియం బ్రూయాత్
సత్యం బ్రూయాత్ హితం బ్రూయాత్
సత్యం వద ; ధర్మం చర !
సత్సాంగత్యం సర్వ దోష దూరీకరం.
సౌభాగ్యవతీ భవ!
సర్వే గుణాః కాంచన మాశ్రయన్తి
సర్వేజనాః సుఖినో భవన్తు !
స్వభావో దురతిక్రమః
సహసా న కుర్వీత …
హితం బ్రూయా దసత్యం చ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ప్రత్యుత్తరమిమ్ము